Sunan Ibn Majah
Sunan Ibn Majah 917
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَامِرِ بْنِ زُرَارَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ بُرَيْدِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ صَلَّى بِنَا عَلِيٌّ يَوْمَ الْجَمَلِ صَلاَةً ذَكَّرَنَا صَلاَةَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَإِمَّا أَنْ نَكُونَ نَسِينَاهَا وَإِمَّا أَنْ نَكُونَ تَرَكْنَاهَا فَسَلَّمَ عَلَى يَمِينِهِ وَعَلَى شِمَالِهِ .
‘Abd Allah ibn ‘Âmir ibn Zurâra nous rapporta : Abû Bakr ibn ‘Ayyâsh nous rapporta, d’après Abû Ishâq, d’après Burayd ibn Abî Maryam, d’après Abû Mûsâ, qui dit : « ‘Alî dirigea notre prière le jour de la bataille du Chameau d’une manière qui nous rappela la prière du Messager d’Allah — qu’Allah le bénisse et lui accorde la paix —. Soit nous l’avions oubliée, soit nous l’avions délaissée. Il prononça alors le salâm à sa droite et à sa gauche. »